فواید و عوارض جانبی ویتامین D برای پوست

نشستن در فضای باز و زیر نور خورشید، یکی از راه‌هایی است که به بدن کمک می‌کند ویتامین D مورد نیاز خود را تامین کند. اما سوالی که در این جا پیش می‌آید این است که با قرار گرفتن در معرض نور خورشید، چطور از پوست خود در برابر آسیب اشعه ماوراء بنفش خورشید محافظت کنیم. این سوالی است که در این مقاله به آن پاسخ می‌دهیم. ویتامین D یک ویتامین محلول در چربی و یکی از حیاتی‌ترین ویتامین‌ها برای عملکرد بیولوژیکی بدن است. پوست بدن انسان نیز یک منبع طبیعی مهم برای تولید آن است که توسط اشعه ماوراء بنفش برای سنتز ویتامین D تحریک می‌شود.

روده انسان (از طریق رژیم غذایی) و پوست انسان (از طریق نور خورشید) دو منبع اصلی تولید ویتامین D هستند که به دو شکل ویتامین D3 در پوست و D2 و D3 در روده ساخته می‌شوند. این ویتامین‌ها همچنین توسط کلیه‌های ما اصلاح می‌شوند. در حالت کلی قرار گرفتن در معرض نور خورشید ناکافی و رژیم غذایی نامناسب دو مورد از شایع‌ترین دلایل کمبود ویتامین D محسوب می‌شوند. توانایی یک فرد برای تولید ویتامین D به نوع پوست (رنگ)، جنسیت، شاخص توده بدن، فعالیت بدنی، مصرف الکل و چندشکلی‌های گیرنده ویتامین D (واریانس‌هایی که ژنتیکی هستند) بستگی دارد.

تعیین اینکه بدن هر فرد به چه مقدار ویتامین D نیاز دارد کار دشواری است. این مقدار با توجه به شرایط آب و هوایی، زمان سال و رژیم غذایی متفاوت تعیین می‌شود. اما طبق گفته مؤسسه ملی بهداشت، بزرگسالان متوسط (غیر کمبود) باید چیزی حدود 600 واحد بین المللی (IU) ویتامین D مصرف کنند. از مهم‌ترین منابع غذایی حاوی ویتامین D می‌توان به شیر، ماهی سالمون، تخم مرغ و قارچ اشاره کرد.

تاثیر کمبود ویتامین D بر پوست

از آن‌جایی که کمبود ویتامین D با عملکرد ضعیف سیستم ایمنی، افزایش التهاب و کاهش حساسیت به انسولین مرتبط است، متخصصان پوست می‌گویند که کمبود ویتامین D می‌تواند بر پوست تأثیر منفی بگذارد. عملکرد ضعیف سیستم ایمنی، سد پوستی را تضعیف می‌کند و احتمال خشکی و عفونت‌های پوستی را افزایش می‌دهد. افزایش التهاب نیز می‌تواند شرایط حاد پوستی مانند آکنه، اگزما و روزاسه را بدتر کند.

در حالی که ما معمولاً کاهش حساسیت به انسولین را با دیابت مرتبط می‌دانیم (اگر به اندازه کافی شدید باشد)، اختلال در تنظیم این مسیر می‌تواند منجر به بدتر شدن آکنه و همچنین کلاژن گلیکوزیله شود. این شرایط باعث سفت شدن کلاژن و پیری زودرس می‌شود. ویتامین D به شکل مکمل خوراکی برای کسانی که دچار کمبود این ویتامین هستند در دسترس است. فرم‌های موضعی تجویزی این ویتامین برای درمان بیماری‌های التهابی و حتی در برخی از محصولات زیبایی بدون نسخه مانند روغن‌ها و مرطوب‌کننده‌ها یافت می‌شود.

4 فایده ویتامین D برای پوست

در حالت کلی عملکرد اصلی ویتامین D حفظ تعادل کلسیم در بدن است، اما عملکردهایی فراتر از این نیز دارد. از دیگر عملکردهای مهم ویتامین D می‌توان به حفظ سلامت پوست اشاره کرد. به گفته متخصصان پوست و زیبایی، سلامت پوست زمانی بهتر می‌شود که بدن شما ذخیره کامل ویتامین D داشته باشد. در ادامه به فواید اصلی ویتامین D برای پوست اشاره می‌کنیم.

1- کاهش التهاب

از گذشته تا به امروز مهم‌ترین کاربرد عملی ویتامین D در پوست این بوده است که به عنوان یک ضدالتهاب خفیف تا متوسط عمل می‌کرده است. ویتامین D از نظر بالینی به عنوان کرم در درمان بیماری‌هایی مانند پسوریازیس، اگزما و ویتیلیگو استفاده می‌شود. ویتامین D التهابات شدید پوستی را کاهش می‌دهد و علائم را برای کسانی که از این شرایط رنج می‌برند کاهش می‌دهد.

2- محافظت از پوست

از دیگر فواید ویتامین D این است که به عنوان یک استروئید عمل می‌کند و در هسته سلول برای تحریک تکثیر، تنظیم عملکرد و به طور بالقوه تثبیت ژن‌ها کار می‌کند. یک بررسی انجام شده در سال 2012 نشان می‌دهد که ویتامین D ممکن است نقش محافظتی در سرطان‌ها و به طور گسترده در سرطان پوست داشته باشد.

3- کاهش آسیب‌های محیطی

اکثر متخصصان پوست بر این اعتقاد هستند که ویتامین D موضعی، به عنوان یک آنتی‌اکسیدان، همچنین می‌تواند اکسیدان‌های مخرب محیطی را که باعث پیری زودرس پوست می‌شوند، از بین ببرد.

4- عادی کردن گردش سلولی

ویتامین D این قابلیت را دارد که گردش سلولی را عادی کند. در واقع این ویتامین از تجمع سلول‌های مرده روی سطح پوست که در نهایت منجر به پلاک‌های پسوریازیس می‌شود، جلوگیری می‌کند.

عوارض جانبی ویتامین D

استفاده از ویتامین D به صورت موضعی به طور کلی برای استفاده روزانه بی‌خطر است، اما مانند هر محصول مراقبت از پوست دیگری، بسته به نحوه استفاده از آن می‌تواند باعث تحریک شود. به گفته پزشکان بسیاری از محصولات حاوی ویتامین D مبتنی بر روغن هستند که این ویژگی می‌تواند برای پوست‌های مستعد آکنه بسیار سنگین باشد و باعث انسداد منافذ شود. ویتامین D علاوه بر مصرف موضعی به شکل خوراکی نیز قابل استفاده است. مصرف بیش از حد ویتامین D به این دلیل که یک ویتامین محلول در چربی است، می‌تواند باعث تجمع کلسیم اضافی همراه با حالت تهوع، استفراغ، تغییرات ذهنی، افزایش ادرار و نارسایی کلیه شود. این وضعیت فقط در شرایطی رخ می‌دهد که مکمل‌ها به صورت افراطی و بدون دستور پزشک مصرف شوند. از این رو همیشه پیش از مصرف هر نوع دارویی با پزشک خود مشورت کنید.

ویتامین D چطور عمل می‌کند؟

ویتامین D یکی از ویتامین‌هایی است که می‌توان آن را در برخی از محصولات زیبایی بدون نسخه پیدا کرد. این محصولات معمولا برای بهبود پسوریازیس و سایر بیماری‌های التهابی پوست استفاده می‌شوند. از آن‌جایی که بخش زیادی از ویتامین D مورد نیاز بدن توسط نور خورشید تامین می‌شود، حتما باید کرم ضد آفتاب را در روتین مراقبت از پوست خود قرار دهید.

استفاده از محصولات ضدآفتاب احتمال آفتاب سوختگی و سرطان پوست را تا حد زیادی کاهش می‌دهد. در حالت کلی تمام روش‌های دریافت ویتامین D (تزریقی، خوراکی، موضعی و نور خورشید) برای سلامت پوست موثر هستند و هر کمبودی که در بدن وجود داشته باشد به راحتی با مکمل‌های تزریقی یا خوراکی درمان می‌شود. در پایان این مقاله امیدواریم مطالب و نکات گفته شده در باره ویتامین دی و نحوه استفاده از آن برایتان مفید و کاربردی بوده باشد.

پزشکان بر این اعتقاد هستند که اگر از ویتامین D موضعی برای ضد پیری استفاده کنید، ترکیب آن با سایر ویتامین‌های آنتی‌اکسیدانی، فاکتورهای رشد یا رتینوئیدها می‌تواند یک محصول فوق‌العاده ایجاد کند که بر روی چندین مسیر ضد پیری کار می‌کند. هنگام مصرف مکمل ویتامین D، بهتر است که مصرف آن را همراه با یک وعده غذایی چرب که شامل چربی‌های سالم است انجام دهید. در این صورت جذب این ویتامین بهتر خواهد بود. اگر هم از نسخه‌های موضعی ویتامین D استفاده می‌کنید، حتما دستورالعمل‌های مصرف پزشک را دنبال کنید.